Το Πραγματικό Κόστος Πρόσληψης: Τι Πληρώνουν οι Εργοδότες Πέρα από τον Μικτό Μισθό

Οι εισφορές εργοδότη είναι νομοθετικές πληρωμές στα εθνικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης που ο εργαζόμενος δεν βλέπει στο μισθοδοτικό του. Καλύπτουν συνήθως γήρατη σύνταξη, εργατικά ατυχήματα, ασφάλεια υγείας και ανεργία. Στην Ελλάδα, οι εισφορές εργοδότη στον ΕΦΚΑ ανέρχονται σε 22,29 % του μικτού μισθού· στη Γερμανία, ο εργοδότης συνεισφέρει σχεδόν ισόποσα με τον εργαζόμενο, αυξάνοντας το κόστος μικτού μισθού κατά περίπου 20 %.

Ορισμένες χώρες επιβάλλουν στους εργοδότες πρόσθετους φόρους μισθοδοσίας για ταμεία κατάρτισης, στεγαστικές εισφορές ή επαγγελματικές επιβαρύνσεις. Αυτοί υπολογίζονται χωριστά από το κύριο σύστημα αλλά αποτελούν μέρος του συνολικού κόστους απασχόλησης. Η Γαλλία είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα όπου αυτές οι δευτερεύουσες επιβαρύνσεις προσθέτουν αρκετές ποσοστιαίες μονάδες στις ήδη ουσιαστικές κύριες εισφορές.

Ο ίδιος μικτός μισθός 80.000 € μπορεί να κοστίσει στον εργοδότη από 88.000 € έως πάνω από 115.000 € ανάλογα με τη χώρα. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι εισφορές National Insurance εργοδότη περίπου 13,8 % αυξάνουν το συνολικό κόστος σε περίπου 91.000 €. Στη Γερμανία, το κόστος εργοδότη είναι περίπου 96.000 € λόγω της σχεδόν ισόποσης κατανομής των κοινωνικών εισφορών.

Στο Βέλγιο και τη Γαλλία, οι εισφορές εργοδότη ωθούν το σύνολο πολύ πάνω από 110.000 € για τον ίδιο μικτό μισθό. Η Ελβετία βρίσκεται στο μεσαίο εύρος: οι ομοσπονδιακές και καντονιακές εισφορές εργοδότη είναι μέτριες, αλλά η εισφορά δεύτερου πυλώνα (BVG) εξαρτάται από την ηλικιακή ομάδα του εργαζομένου και μπορεί να αυξήσει σημαντικά το κόστος για μεγαλύτερους εργαζομένους.

Πολλά συστήματα κοινωνικών εισφορών εφαρμόζονται μόνο έως ένα ανώτατο όριο — μια μέγιστη βάση εισφορών πάνω από την οποία δεν οφείλονται περαιτέρω εισφορές. Στη Γερμανία, το ανώτατο όριο συνταξιοδοτικής εισφοράς είναι περίπου 90.600 € ετησίως (2025)· τα εισοδήματα πάνω από αυτό δεν υπόκεινται σε συνταξιοδοτικές εισφορές. Αυτό σημαίνει ότι το οριακό κόστος εργοδότη μειώνεται σημαντικά πάνω από το ανώτατο όριο.

Χώρες χωρίς ανώτατα όρια εφαρμόζουν τις εισφορές εργοδότη γραμμικά σε όλα τα επίπεδα εισοδήματος. Χώρες με χαμηλά ανώτατα όρια προσφέρουν σημαντική ανακούφιση στο ανώτερο εύρος αμοιβών, κάτι που είναι σχετικό κατά τη δημιουργία ομάδων ηγεσίας σε διάφορες αγορές.

Οι χρηματοοικονομικές ομάδες που συγκρίνουν το κόστος ισοδύναμων προσλήψεων σε διάφορες χώρες πρέπει να εξετάσουν το συνολικό κόστος απασχόλησης, όχι τον μικτό μισθό. Ένας μηχανικός λογισμικού που προσλαμβάνεται στο Παρίσι έναντι της Βαρσοβίας με ονομαστικά ίδιο μικτό μισθό θα έχει πολύ διαφορετικές προϋπολογιστικές επιπτώσεις για την εταιρεία.

Η σύγκριση συνολικών κοστών είναι επίσης σημαντική κατά την αναφορά αμοιβών έναντι τιμών αγοράς. Μια εταιρεία που προσφέρει 80.000 € μικτό στο Άμστερνταμ δαπανά σημαντικά περισσότερα ανά κεφαλή από μια που προσφέρει το ίδιο μικτό στο Δουβλίνο. Η μοντελοποίηση αυτών των σεναρίων ταυτόχρονα για πολλές χώρες και επίπεδα εισοδήματος είναι ακριβώς αυτό για το οποίο σχεδιάστηκε η προβολή κόστους εργοδότη στο NettoFlow.